Terapia Dzieci

Kinezjologia Edukacyjna

~

Anna Kolan-Zwolińska

Kinezjologia edukacyjna (KE) bądź inaczej metoda Paula Dennisona w Polsce zyskała juz sobie wielu zwolenników.

Głównym celem metody jest wspieranie prawidłowego rozwoju dziecka.
Pobudza ona funkcje poznawcze, wpływa pozytywnie na prawidłowy rozwój psychofizyczny dziecka w oparciu o proste ćwiczenia ruchowe. „Jest to ożywianie mechanizmów pracy mózgu, przez naturalny, fizyczny ruch ciała” www.kinesiology.pl

Rozpatrując bardziej szczegółowo można stwierdzić, że KE wpływa na: usprawnienie percepcji wzrokowej i słuchowej, poprawę koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej, usprawnienie twórczego myślenia, ułatwienie zapamiętywania, koordynację funkcjonowania obu półkul mózgowych, usprawnienie pamięci zarówno krótkotrwałej jak i długotrwałej, prawidłową orientację w schemacie swojego ciała.

Z powodzeniem można zastosować tę metodę zarówno w pracy z dziećmi zdrowymi (wspomagając i usprawniając ich rozwój), jak i w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi, wspierając w ten sposób proces terapii.

Bardzo ważnym elementem podczas ćwiczeń jest picie wody. Organizm ludzki w większości składa się z wody, picie wody pobudza energię. Woda jako najlepszy elektrolit zapewnia efektywne przyswajanie, przetwarzanie i przechowywanie informacji, a także sprawny przebieg elektrycznych i chemicznych procesów w mózgu i całym ciele.

Myślę, że każdego terapeutę, nauczyciela czy rodzica interesują najbardziej efekty, jakie można uzyskać dzięki KE. Pozytywny wpływ tej metody to przede wszystkim: zmniejszenie lub zwiększenie napięcia mięśniowego, poprawa funkcjonowania i orientacji w przestrzeni oraz w obrębie własnego ciała (np. prawo-lewo, przód-tył, góra-dół), poprawa koncentracji uwagi i zapamiętywania, zwiększenie wrażliwości zmysłowej, usprawnia myślenie globalne i twórcze myślenie.

Są różnego rodzaju ćwiczenia, które odpowiadająza usprawnienie innych funkcji. Wyróżniamy 4 główne typy ćwiczeń:

1. Ćwiczenia na przekraczanie linii środka - integrujące pracę lewej i prawej półkuli mózgu (np. ruchy naprzemienne, leniwe ósemki, rysowanie oburącz)
2. Pozycje pogłębiające (Pozycja Coock’a, punkty pozytywne)
3. Ćwiczenia wydłużające - likwidujące napięcie mięśniowe wywołane przez stres, wpływają na poprawę koncentracji (np. „sowa”, zginanie stopy, luźne skłony)
4. Ćwiczenia energetyzujące - wyrównujące poziom energii organizmu (np.picie wody, punkty na myślenie, punkty przestrzeni)

11 listopada 2006

O autorze

Anna Kolan-Zwolińska, magister psychologii, absolwentka UAM w Poznaniu. Ukończony kurs terapii behawioralnej oraz kinezjologii edukacyjnej. Pracuje jako psycholog szkolny oraz terapeuta (z dziećmi autystycznymi). Zajmuje się również zooterapią.