Warto mieć jakąś pasję

Ludzie wciąż pytają mnie, jak zaczęła się moja przygoda z delfinami. Tak naprawdę był to przypadek i w momencie, kiedy pierwszy raz pomyślałam o pracy z delfinami, nie zdawałam sobie sprawy, że to marzenie tak szybko się spełni. Bez pasji i marzeń życie byłoby strasznie smutne, więc warto je mieć i realizować je. Poniżej umieszczam artykuł, który udało mi się napisać jakiś czas temu, a który nigdy nie został przeze mnie opublikowany. Czytaj dalej „Warto mieć jakąś pasję”

Ciąża i delfiny

Amerykańscy naukowcy stwierdzili, że delfiny działają podobnie jak USG. Potrafią wyczuć bardzo wczesną ciążę, taką o której nie wie jeszcze nawet ciężarna. Zaobserwowano, że gdy kobieta w ciąży wchodzi do wody, delfiny które są w pobliżu same, bez żadnej zachęty, czy komendy podpływają do niej. Czytaj dalej „Ciąża i delfiny”

Kilka informacji o delfinach

Każdy, kto chce pracować z dziećmi i z delfinami powinien zapoznać się z podstawową wiedzą, dotyczącą biologii delfinów i ich zachowań w środowisku naturalnym. Wiedza ta jest bardzo rozległa i nie sposób ująć wszystko w jednym artykule. Przedstawię tu kilka krótkich informacji, które traktuje zarazem jako ciekawostki. Czytaj dalej „Kilka informacji o delfinach”

Artykuł w Onecie

Dziś, szukając nowych informacji, dotyczących ultradźwięków emitowanych przez delfiny, zupełnie przez przypadek znalazłam artykuł związany z powstającym w Polsce centrum delfinoterapii.

Chciałam umieścić tam swój komentarz, ale niestety, trzy razy go wysłałam i za każdym razem dostawałam maila zwrotnego z informacją, że został usunięty. Ostatnia odmowa była motywowana tym, że komentarz „zawiera uwagi skierowane do redakcji Onetu„. Szkoda, że nie można wypowiedzieć się otwarcie w sprawie, która jest bardzo istotna jeśli chodzi o powstanie w Polsce ośrodka, w którym ma pomagać się niepełnosprawnym dzieciom.

W artykule tym jest wiele nieścisłości oraz nieprawdy, poza tym chciałam pokazać swój punkt widzenia. Czytaj dalej „Artykuł w Onecie”

Delfiny w USA

Tego lata znów będę mogła czerpać przyjemność z przebywania w towarzystwie delfinów. Jadę pogłębiać swoją wiedzę i umiejętności wśród najlepszych profesjonalistów w dziedzinie terapii dzieci w towarzystwie delfinów (Dolphin Assisted Therapy, w skrócie DAT). Czytaj dalej „Delfiny w USA”

O kursie Kynoterapii

W miniony weekend (16-18 lutego) w Poznaniu odbył się kurs „Wolontariusz Kynoterapii”, zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne. Podczas wielu godzin miałam okazję poszerzać swoją wiedzę przy boku wspaniałej i doświadczonej kynoterapeutki Hani Wojciechowskiej.

Z ogromnej ilości informacji, która została przekazana, starałam się wyłapać dla siebie jak najwięcej przydatnych wiadomości, zarówno do pracy terapeutycznej jak i pracy w szkole. Bardzo zaciekawiła mnie kwestia doboru psa do terapii i szkolenia go w tym kierunku. Wiele również dowiedziałam się o sygnałach, które psy wysyłają do ludzi, a które często są przez nich niezauważone bądź nawet ignorowane. Może to wynikać z niewiedzy na temat zachowań psów i komunikacji niewerbalnej naszych czworonogów. Psy tak, jak ludzie komunikują się z otoczeniem za pomocą wielu niewerbalnych sygnałów i zachowań. Mają także różny temperament. Dlatego myślę, że warto poznawać te sygnały. Uważam, że każdy właściciel czworonoga (nie tylko psa terapeutycznego) powinien pogłębić swoją wiedzę w tej dziedzinie. Czasem niektóre sytuacje wywołują nieoczekiwane zachowania naszych pupili, to z kolei prowadzi do nieprzewidywalnych zachowań. Być może, gdyby ludzie potrafili lepiej odczytywać „mowę ciała” swoich psów, mogliby z większą skutecznością zapobiec niektórym problemom.

Ta tematyka skłoniła mnie do tego, aby w szkole, w której pracuję przeprowadzić dla uczniów cykl spotkań, mający na celu uświadomienie im w jaki sposób odczytywać „psią mowę” i w jaki sposób w związku z tym reagować. Myślę, że warto również przekazywać dzieciom wiedzę na temat pielęgnacji psa, dbałości o higienę i odpowiednie wychowanie psa, a także zachowania się w razie niebezpieczeństwa.

Z punktu widzenia terapii ważne jest rozróżnienie zajęć na trzy rodzaje. Każdy rodzaj kynoterapii pociąga za sobą odmienne oddziaływania terapeutyczne.

  • AAA (Animal Assisted Activity)
    Zajęcia są nastawione na bliski, spontaniczny kontakt z psem i na wyzwalanie pozytywnych emocji. Czas trwania terapii jest nieokreślony, nie prowadzi się notatek oraz nie ma wymogu współpracy ze specjalistą, prowadzącym dziecko. Często są to zajęcia grupowe. Głównym celem AAA jest podniesienie jakości życia poprzez wzrost motywacji do aktywności, dostarczanie radości i relaksację.
  • AAT (Animal Assisted Therapy)
    Podczas AAT kynoterapeuta współpracuje ze specjalistą. Prowadzi się bardzo dokładną dokumentację przebiegu terapii i jej efektów. Określony jest czas trwania zajęć (ok.45 min.) Najczęściej są to zajęcia indywidualne, podczas których stawia się nacisk na usprawnienie dziecka i rozwój w różnych sferach funkcjonowania. Najczęściej stosowana w przypadku zaburzeń sensorycznych, intelektualnych, ruchowych bądź sprzężonych. Jest to wspomaganie rehabilitacji, która często dla dziecka jest bolesna. Pies jest tu silnym „motywatorem” do wykonania trudnych czynności.
  • AAE (Animal Assisted Education)
    W przypadku AAE przede wszystkim kładzie się nacisk na nauczenie dziecka pewnych umiejętności, które nie rzadko są trudne i nudne. Pies, podobnie jak poprzednio pełni rolę „motywatora”, jest silnym bodźcem do wykonania czynności. Podobnie jak w AAT czas trwania terapii jest ściśle określony, prowadzi się także dokumentację. W zakresie AAE można wyróżnić dwa aspekty: wspomaganie procesów edukacyjno – wychowawczych oraz edukację kynologiczna. W pierwszym aspekcie kynoterapia polega na wspomaganiu procesu uczenia. Głównymi adresatami są dzieci, u których stwierdzono: ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytami uwagi), dysleksję, autyzm, niepełnosprawność psychoruchową, sensoryczną czy też Zespół Downa. Natomiast w drugim aspekcie chodzi o uświadomienie i nauczenie dziecka, jak zachować się w stosunku do psa, jakie mogą pojawić się zagrożenia wynikające z kontaktu z psem oraz jakie są zasady bezpiecznej koegzystencji z psem. Jednym słowem, działania te można nazwać prewencyjnymi.

To tylko część informacji, która została przekazana słuchaczom podczas kursu. Ogólnie rzecz ujmując kurs jest godny polecenia, z jedną małą uwagą. Myślę, że powinno być więcej zajęć praktycznych niż teoretycznych. Być może, gdyby kurs został podzielony na przynajmniej dwie grupy, na przykład mniej i bardziej zaawansowaną to problem ten automatycznie zostałby rozwiązany. W przypadku osób, którym dobrze znana jest specyfika różnych zaburzeń i określone postępowania z tym związane, więcej należałoby się skupić na ćwiczeniach praktycznych. Może w przyszłości, gdy pojawi się większa ilość kursantów będzie można łatwiej ten problem rozwiązać i zadowolić wszystkich. Polecam ten kurs i zachęcam do wdrażania w swoje działania terapeutyczne właśnie kynoterapii. Myślę, że dzieci, które na co dzień pracują i uczą się w towarzystwie zwierząt częściej się uśmiechają i mają więcej radości w swoim życiu. A czy to nie o to właśnie chodzi….?

Kurs „Wolontariusz Kynoterapii”

W dniach 16 – 18 lutego 2007 r. w Poznaniu odbędzie się kurs z zakresu dogoterapii. Bardzo cieszę się, że wreszcie będę mogła poszerzyć swoją wiedzę w tym zakresie. Wszystkich zainteresowanych odsyłam na stronę www.kynoterapia.eu Po szkoleniu na pewno napiszę krótką notatkę, dla tych którzy nie będą mogli uczestniczyć w szkoleniu, a chcą dowiedzieć się więcej na temat kynoterapii. Zapraszam do poczytania.

Dogoterapia – konferencja

dogoterapia-konferencjaKilka dni temu, w Poznaniu odbyła się II Ogólnopolska Konferencja Naukowo – Szkoleniowa z zakresu Dogoterapii pt: „Człowiek – Pies – Społeczeństwo.”

Konferencja miała charakter szkoleniowy, ale przedstawiony w sposób dość luźny, łatwy w odbiorze, czasem nawet humorystyczny. Prelegenci oprócz wiedzy teoretycznej pokazali różne metody i sposoby prowadzenia zabawy, edukacji czy terapii z udziałem psów (slajdy, filmy) oraz w jaki sposób przygotować i wyszkolić psa terapeutę. Na konferencji pojawiły się także psy, które wywołały spore zainteresowanie wśród widowni. Pokazując swoje umiejętności i inteligencję wzbudziły ogromny podziw wśród wszystkich słuchaczy. Przecież, to właśnie dzięki nim możliwa jest skuteczna terapia.
Czytaj dalej „Dogoterapia – konferencja”